هیرومیچی هوریکاوا

هیرومیچی هوریکاوا در 28 نوامبر 1916 در کیوتو ژاپن به دنیا آمد. او کارگردان و دستیار کارگردان بود که با فیلم های هفت سامورایی (1954)، ایکیرو (1952) و تخت خون (1957) شناخته شد. او در 5 سپتامبر 2012 در کیوتو ژاپن درگذشت.

هوریکاوا هیرومیچی کارگردان ژاپنی بود. او دستیار کارگردان کوروساوا آکیرا برای تولید هفت سامورایی (1954) و تخت خون (1957) بود.

دستیار آکیرا کوروساوا در فیلم های متعدد از جمله ایکیرو(1952) و هفت سامورایی (شیچینین نو سامورایی، 1954)، هوریکاوا هرگز به شهرت مربی خود دست نیافته است. خود کوروساوا فیلمنامه اولین کارگردانی خود را با عنوان داستانی از علف های هرز سریع رشد (Asunaro monogatari, 1955) در مورد یک نوجوان و سه زن اول زندگی اش نوشت. نگرانی از تجربه جوانی در فیلم دوم و سوم هوریکاوا، کسوف تابستانی (نیشوکو نو ناتسو، 1956)، یک فیلم تایوزوکو («قبیله خورشید») بر اساسیک رمان شینتارو ایشیهارا، و آخرین روز اویشی ("Genroku Chūshingura: Ōishi saigo no ichinichi" yori: Koto no tsume، 1957)، بازسازی داستان چوشینگورا که به ویژه بر جوانترین نامزد شرکت کننده و ronine او متمرکز بود. بازخوانی دیگری از یک داستان کلاسیک ژاپنی، اقتباس چیکاماتسو Oil Hell Murder (Onnagoroshi abura jigoku، 1957) بود، اما هوریکاوا با Th به موضوع معاصر بازگشت.ژنرال برهنه (Hadaka no taishō، 1958)، پرتره ای از هنرمند کولاژ ناتوان ذهنی، کیوشی یاماشیتا. در این روایت طنزآمیز تاریک از یک ناسازگار سرسخت، هوریکاوا برای اولین بار موضوع جنگ جهانی دوم را لمس کرد و به طعنه نشان داد که چگونه دیوانگی ظاهری هنرمند او را قادر به فرار از پیش نویس کرد. ملودرام ابدیت عشق (Wakarete ikiru toki mo، 1961) که ازدواج ها و روابط ناخوشایند یک زن را ردیابی می کند.در پس زمینه ای از زمان جنگ تا شده است.

در طول دهه شصت، هوریکاوا چندین فیلم هیجان‌انگیز ساخت: جنبه‌های آگاهانه اجتماعی این فیلم‌ها حاکی از تأثیر مستمر کوروساوا است و در عین حال ماساکی کوبایاشی را که بازیگر همیشگی او تاتسویا ناکادای در فیلم‌های TheBlueBeast (Aoiyajū، 1960) و PressureofGuilt (Shiroto) ظاهر می‌شود، تداعی می‌کند. اولی ظهور و سقوط یک مدیر اجرایی رده پایین را ترسیم کرد که از نیروی کار و مدیریت استثمار می کند، در حالی کهدومی یک تریلر روانشناختی پیچیده درباره وکیلی بود که پس از خفه کردن معشوقش، وقتی مرد دیگری اعتراف می کند با یک دوراهی اخلاقی روبرو می شود. بعدها، Goodbye Moscow (SarabaMosukuwagurentai، 1968) از رابطه بین یک پیانیست جاز ژاپنی، یک سرباز آمریکایی در مرخصی از ویتنام و گروهی از مخالفان جوان روسی به عنوان استعاره ای از وضعیت ژاپن در دوران جنگ سرد استفاده کرد. میلیتاریست (GekidōnoShōwashi:Gunbatsu، 1970) یکزندگینامه انتقادی ژنرال توجو، که کودتای نظامی 26 فوریه 1936 را به نمایش گذاشت، در حالی که SunAbove، DeathBelow (سوگکی، 1968) یک فیلم هیجانی معمولی بود که اگر به سرعت ویرایش شده بود درباره یک قاتل محکوم به فنا بود.