فرانچسکو نوتی (زاده ۱۷ مه ۱۹۵۵ – درگذشته ۱۲ ژوئن ۲۰۲۳) بازیگر، کارگردان و فیلم‌نامه‌نویس ایتالیایی بود.

نوتی فعالیت حرفه ای خود را به عنوان بازیگر در اواخر دهه 1970، زمانی که در گروه کاباره Giancattivi به همراه الساندرو بنونوتی و آتینا سانچی شرکت کرد، آغاز کرد. این گروه در برخی از برنامه های تلویزیونی برای تلویزیون RAI شرکت کرد و اولین فیلم بلند خود را به نام غرب پاپرینو (1981) به نویسندگی و کارگردانی بنونوتی فیلمبرداری کرد.

سال بعد نوتی آن را رها کرداین سه نفر و با سه فیلم به کارگردانی مائوریتزیو پونزی کار انفرادی را آغاز کردند. از سال 1985 شروع به کارگردانی فیلم‌های خود کرد و با فیلم‌های «کازابلانکا، کازابلانکا» و «همه تقصیر بهشت» (1985)، «استرگاتی» (1987)، «کاروسو پاسکوسکی، پسر یک قطبی» (1988)، «دایگنتاو» (1988) و «ویلی‌نگو» (1988)، «همه تقصیر بهشت» به موفقیت رسید. "زنان دامن پوش" (1991).

با این حال، دهه 1990 برای کارگردان توسکانی دوره افول و ناموفق بودفیلم‌های ssful مانند OcchioPinocchio (1994)، آقای پانزده توپ (1998)، Io amo Andrea (2000) و Caruso, Zero for Conduct (2001). در سال‌های بعد، نوتی نیز دچار افسردگی و اعتیاد به الکل شد.

در 2 سپتامبر 2006، در پی سقوط شدید از پله‌های خانه‌اش، آسیب جدی مغزی به او وارد شد و او قادر به صحبت کردن و حرکت نبود. نوتی در 12 ژوئن 2023 در سن 68 سالگی درگذشت.