کلمبا دومینگز

Columba Domínguez Adalid  (زاده ۴ مارس ۱۹۲۹ – درگذشته ۱۳ اوت ۲۰۱۴) یک هنرپیشه اهل مکزیک بود. او به عنوان یک چهره مهم در عصر طلایی سینمای مکزیک در نظر گرفته می شود. یکی از موزه‌های امیلیو فرناندز کارگردان سینما محسوب می‌شود که علاوه بر این، چندین سال رابطه عاشقانه‌ای داشت. او به‌ویژه برای بازی در فیلم پوبلرینا (1949) که یکی از جواهرات سینمای مکزیک به شمار می‌رود، به یاد می‌آید.

Columba Dominguez Adalid born در 4 مارس 1929 در گوایماس، سونورا، مکزیک، به همراه خانواده‌اش بسیار جوان به شهر مکزیکو رسید. وقتی او با یکی از خواهرانش به مهمانی رفت، توسط کارگردان فیلم مکزیکی امیلیو فرناندز کشف شد که از زیبایی او با ویژگی های بسیار برجسته مکزیکی شگفت زده شد و به شما اجازه ورود به فیلمی با نقش های کوچک در فیلم هایی مانند La perla (1945) و Río Escondido (1947) را می دهد. در سال 1948، فرناندز نقش متضاد را به او دادفیلم Maclovia (1948)، با ماریا فلیکس. بازی او مورد ستایش منتقدان قرار می گیرد و به لطف این فیلم، فرناندز نقش اصلی را که بهترین فیلم او می شود به او واگذار کرد: Pueblerina (1948). به لطف این فیلم، کلمبا به سرعت به شهرت می رسد و در سراسر جهان برای ارائه در جشنواره بین المللی فیلم کارلووی واری شناخته می شود. در همان سال او در La Malquerida با دولورس دل ریو و پدرو آر شرکت کرد.منداریز قبل از موفقیت پوبلینا، کلمبا در ایتالیا قراردادی امضا کرد تا در فیلم L'Edera (1950) شرکت کند.[1] در همان سال، او فیلم «Un día de vida» را فیلمبرداری کرد، که در مکزیک مورد توجه قرار نگرفت، اما در یوگسلاوی سابق به موفقیت بزرگی دست یافت، که در سال 1952 اکران شد. کلمبا در نقش‌های بومی در سال 1952 به طور حرفه‌ای از فرناندز جدا شد، که به آن‌ها اجازه داد تبدیل به اولین چهره شوند و به دستور فیلمسازان دیگر کار کنند.مانند لوئیس بونوئل (که با او در El río y la muerte (1955) کار کرد)، فرناندو مندز (کارگردان فیلم کالت Ladrón de cadáveres (1957)، که یکی از بهترین فیلم‌های ترسناک مکزیکی به حساب می‌آید) و دو فیلم ترسناک مکزیکی، اسماعیل را به استادی برد. Hermanos de Hierro (1961) و Animas Trujano (1962)، با بازیگر ژاپنی Toshiro Mifune) و دیگران. در سال 1962 او در فیلم El tejedor de milagros شرکت کردt نماینده آمریکای لاتین در نهمین جشنواره فیلم برلین بود. کلمبا همچنین اولین برهنه رسمی را در سینمای مکزیک در فیلم La virtud desnuda ساخت. (1956). دومینگز در تلویزیون در برخی از تله‌نوول‌ها مانند La tormenta (1967) و El carruaje (1972) شرکت کرد. آخرین حضور او در تلویزیون در Aprendiendo a amar (1979) بود. پس از بازنشستگی در سال 1987، کلمبا به رقص، هنر انسان گرایانه، نقاشی اختصاص یافت.Hibit در اروپا) و پیانو. در سال 2008، پس از بیش از 20 سال بازنشستگی از سینما، کارگردان مکزیکی روبرتو فیسکو، او را با فیلم کوتاه پالوما به سینما بازگرداند. در همان سال، دومینگز توسط جشنواره بین‌المللی فیلم de la Frontera در سیوداد خوارز مورد تقدیر قرار گرفت، که در آن برخی از معرف‌ترین عناوینی که او در آن شرکت داشت به نمایش درآمد.[2] در سال 2010، دومینگوئز در فیلم‌های La ce حضور ویژه‌ای داشتbra و  Borar la memoria.[3] در سال 2012، او در فیلم El último trago شرکت کرد. در ماه مه ۲۰۱۳، کلمبا دومینگوئز به دلیل کمک‌هایش به صنعت فیلم مکزیک، مفتخر به دریافت جایزه آریل طلایی شد.