گین «پسر بزرگ» ویلیامز - فیلمشناسی
Biography
از ویکی پدیا
گون ترل ویلیامز جونیور (زاده ۲۶ آوریل ۱۸۹۹ – درگذشته ۶ ژوئن ۱۹۶۲) یک هنرپیشه آمریکایی بود که در فیلمهای وسترن به یاد ماندنی مانند دوج سیتی (۱۹۳۹)، سانتافه تریل (۱۹۴۰) و کومانچروس (۱۹۶۱) ظاهر شد. او با 6 دقیقه 2 اینچ به "پسر بزرگ" ملقب شد و بدنی عضلانی از سالها کار در مزرعه و بازی بیسبال نیمه حرفه ای و حرفه ای داشت.
ویلیامز اولین بازی خود را در سال 1919 در کمدی، تقریباً یک شوهر، با ویل راجرز انجام داد.d کالن لندیس، و ده سال بعد در فیلم ستاره خوش شانس فرانک بورزاژ به همراه جانت گینور و چارلز فارل در نقش مکمل بزرگ ظاهر شد. در طول دهه 1920 ویلیامز مجموعه ای از فیلم های موفق داشت، عمدتاً وسترن.
او سپس در The Great Meadow در کنار جانی مک براون ظاهر شد، که اولین فیلم براون بود. در طول دهه 1930، ویلیامز در نقش های مکمل، بیشتر در فیلم های وسترن، ورزشی یا درام های فضای باز بازی کرد. اگرچه نهاو که در هر یک از آنها نقش اول را بر عهده داشت، همیشه شاغل بود و در نقش مکمل موفق بود. او اغلب در آن دوره در کنار هوت گیبسون و هری کری بازی می کرد. در سال 1941، او به یکی از بازیگرانی تبدیل شد که یونیورسال پیکچرز در مجموعه فیلم های بزرگ خود، سواران دره مرگ، انتخاب کرد. از اواخر دهه 1930 تا اواسط دهه 1940، ویلیامز در نقشهای فرعی در تعدادی از عکسهای A ظاهر شد، که گاهی اوقات با نرخهای بالا، مانند You Only Live Once,و در اولین فیلم Technicolor کلمبیا The Desperadoes (1943).
ویلیامز اغلب با آلن هیل، پدر به عنوان یاران ارول فلین در چندین عکس او همبازی میشد. در سال 1960، او برای بازی در فیلم حماسی آلامو و در خانه از تپه با رابرت میچام انتخاب شد. آخرین نقش او در مقابل دوست نزدیکش جان وین و استوارت ویتمن در فیلم The Comancheros بود.
فیلمشناسی
