Storyline
تاریخاً نمای نزدیک در cinema برای بیان احساسات از طریق چهره به کار رفت. به زودی کارگردانان توجهشان را به دستها معطوف کردند. با استفاده از استخراجهای سینمایی، فرُکِتی زبان تصویری، نمادگرایی، اشکالات فِرویدی، خودکارآمدیها و موسیقی آن را بررسی میکند. دستها اغلب احساسی را فاش میکنند که چهره تظاهر میکند؛ همچنان میتوانند به عنوان گذرگاهی برای exchanging money یا گواهی توانمندی در کار عمل کنند.
