زندگی

جیان در حلابجا حدود پنج سال پس از حمله شیمیایی مشهور صدام در سال ۱۹۸۸ رخ می دهد. دیاری از کشور جدید خود آمریکا برای ساختن یتیم خانه ای که به شدت نیاز است آمده است. با پیشرفت ساخت و ساز، او به تدریج با داستان های غم انگیز بازماندگان آشنا می شود. در رأس آن ها یتیمه جین یاان و پسر نوجوانش شرکو است. گرچه او به نظر می رسد با زندگی در این شهر فقیر کنار می آید، دیاری به فاجعه ای که در آن رخ داده است نمی تواند به طور کامل واکنش نشان دهد و سطح آسیب دیدگی که با آن روبرو می شود را بپذیرد. وقتی کار یتیم خانه آماده می شود، دیاری خداحافظی می کند و جین را دوباره به یأس خاموشی فرو می برد