"تو کیستی، موجود شگفت‌انگیز، کیستی انسان؟ پوشش روح تو جامه‌ای روشن از پرتوهای ستاره‌گون است، و بدن تو جامه‌های کهنه پوشیده‌اند. خانواده‌ات گرسنه‌اند، خودت گرسنه‌ای، و این روز توست؛ اگر نان نرم بر روی سفرهٔ بی‌پارچهٔ تو بیاید، و برای تو و خانواده‌ات چه هست که نمی‌یابی، جهان به طور کل تو را سعی در خوشبخت ساختن جهان می‌کنی."