خط داستانی
از زمان گسترش درگیری در دارفور به نواحی شرقی چاد در سال ۲۰۰۵، حدود سیزده هزار نفر از این منطقه به اردوگاه پناهندگان در نزدیکی روستای گوروقون فرار کردهاند. برای آنها جنگ هرگز از ذهنشان دور نیست. بسیاری از این پناهندگان آسیبدیده سالهاست اینجا زندگی میکنند، با غذای کم، بدون کار و بدون چشمانداز بازگشت به خانه. زوکوئهت دوربین خود را به اردوگاه میبرد و وجود آنان را بدون هرگونه توضیحی به تصویر میکشد. او زندگی دشوار روزانه پناهندگان را بهطور طولانی و از یک زاویه نشان میدهد. هر کدام داستان خود را دارند از چگونگی رسیدن به اینجا، چگونه خانوادهها و همسایگانشان را از دست دادهاند و دیگر کار، دام یا زمین ندارند. داستانی دیگر از پسربچهای که با استفاده از نقاشی توضیح میدهد چگونه از روستای خویش فراری داده شده است. دخترکهای کوچک ترانهای میخوانند و منتظر آنچه در آینده میآید هستند در این زندان بیدر و دیوار.
