خط داستانی
قرنطینه سخت در بهار سال ۲۰۲۰ فضای زندگی صدها میلیون نفر را به تنها چند متر مربع کاهش داد. افق به آنچه از پنجره دیده میشد محدود شده بود، بیحوصلگی روزها را درنوردیده بود و جریانی بیپایان از شایعات فاجعهبار از رادیو و تلویزیون پخش میشد. کارگردان در پسزمینه ناراحتی ذهنی و جسمی خود، شروع به فیلمبرداری از یک دفتر خاطرات ویدئویی میکند. دوربین ثابت و به همین ترتیب ایستا، همزمان تکگوییهای اگزیستانسیال و فعالیتهای مربوط به نیازهای اولیه جسمی را ضبط میکند. این مقاله فلسفی از تأملاتی در مورد دگرگونی پیشروی جهان و تصاویری که سعی در ثبت آن دارند، بافته شده است.
