خط داستانی
در این فیلم که به دورهٔ زمانی حکومت صدام حسین مینگرد، پیام کارگردان گانی روزگار صوایا این است: اگر سربازان روبات نیستند، اگر آنها به تلفات برای پشتیبانان امپریالیسم، صهیونیسم و فاشیسم تبدیل شدهاند، اگر مرز باریک میان زندگی و مرگ برای جستوجوی هویت فردی را به رسمیت نشناسند، اینها سربازان صداماند.
