خط داستانی
سفرى در زندگی زنی است که استعارهای از جامعه، نمادی از آزادی و سادهترین راه برای توصیف بشر است. در این روز او عشقهای گمشده را دوباره مییابد، ترس باستانی را دوباره مینگرد، درهاى قدیمی و حال حاضر را میبندد و بیش از هر چیز درمییابد که زندگی همان است که دوستش داریم و وقتی جامعه و نظام آن را از بین میبرد، ساختمان وجودیاش تنها خلا میماند.
