در تابستان سال ۱۹۱۸، اوضاع ترنسکاپیا به‌خصوص دشوار بود. دولت منسکتی به رهبری فونتیکوف قدرت را به دست گرفت. تنها شهر استحکامی Kushka باقی می‌ماند که از نظر شوروی است. گارد مستقر به سوی بلشوییک‌ها می‌گراید. ذخایر عظیم سلاح و مهمات در قلعه متمرکز است و جلب توجه منسکوی‌ها و بریتانیایی‌ها را جلب می‌کند. فرمانده گارد، ژنرال سابق تسار، تصمیم به تسلیم ندارد و با طرح دفاعی به کار است. سرهنگ سفید زی‌کوف با پشتیبانی باسماخ و بریتانیا امیدوار است Kushka را فتح کند. اما تقابل سخت دو طرف با پیروزی مدافعان قلعه تمام می‌شود.