غمی مادرانه

چهار زن متفاوت، اما با هم پیوندی از گناه مشترک دارند: کشتن نوزاد. در داخل یک بیمارستان روانی قضایی، آنها وقت خود را صرف کفاره‌جویی برای مجازاتی می‌کنند که عمدتاً درونیش است: احساس گناه نسبت به عملی که وجود آن‌ها را بی‌فایده ساخته است. از زندگی تحت اجبار در کنار هم، رابطه‌های دوستانه جدیدی به وجود می‌آید و هر کس می‌تواند گناه را در دیگری بخواند. از شهودهای افشاگری، آرامشی پدید می‌آید که به طور کامل به آرامش بخشیدن رنج نمی‌پردازد، اما ظاهر می‌شود