این واقعه واقعاً اتفاق افتاده است یا این که چنین می‌گویند. در سال ۱۸۴۰، چند سال پس از جنگ داخلی پرتغال، جوانی با کتابی پر از داستان به دهی در دره دوور آمد. پیروی از آموزه‌های آن کتاب، ساکنان گرنجا دو تفوید ساخت جنبشی اجتماعی و دینی را پایه‌گذاری کردند که هفت سال طول کشید؛ که به رهبری ماریای نامدار «سومین حواری» توصیه‌هایی چون گسترش نقش زنان در جامعه، تبلیغ طبیعت گرایی، همدلی با فقیران و گسترش آموزش رایگان را دربرمی‌گرفت. ماری کورادو، مریم تاجدار، از توانایی گفت‌وگو با خدایانی که درون ما زندگی می‌کنند می‌گوید و به جست‌وجوی صدایانی که از ما فراتر می‌روند می‌پردازد. همچنین از قدرت کتاب برای دگرگونی یک جامعه می‌گوید و از زیبایی آن تحول.