گروه بزرگ ببر سفید بخشی از تلاش‌های آخرین دژ آیزو برای متوقف کردن پیشروی نیروهای امپراتوری پس از سقوط شوگونات توکوگاوا بود. این واحد به عنوان یک واحد ذخیره تشکیل شده از پسران جوان سامورایی آیزو، 16 تا 17 ساله، طراحی شده بود. داستان آن‌ها یکی از بزرگ‌ترین تراژدی‌های جنگ بوشین (1868-1869) است که به میدان نبرد فراخوانده شدند. پس از قطع ارتباط با بدنه اصلی گروه، گروهی از 20 نفر از دسته دوم به تپه اییموری عقب‌نشینی کردند، جایی که به آتش‌های اطراف قلعه آیزو نگاه کردند و با فکر اینکه قلعه سقوط کرده و همه چیز از دست رفته است، تصمیم به مرگ به عنوان سامورایی با ارتکاب سپوکو گرفتند. این داستان واقعی به زیبایی روایت شده و شرافت واقعی سامورایی‌ها را نشان می‌دهد.