دکتر پارسا و دخترش، بهار، در راه خرمشهر هستند تا یک بیمارستان تخصصی در آنجا راه‌اندازی کنند. به نظر می‌رسد رابطه سرد آنها به این سفر مربوط باشد. با رسیدن به آنجا، بهار یک دفترچه خاطرات از دختری به نام مریم پیدا می‌کند که در سن او نوشته شده و 30 سال پیش، دو روز قبل از شروع مدارس و همچنین آغاز جنگ ایران و عراق نوشته شده است! شادی دخترانه‌ای که مریم در صفحات ابتدایی دفترچه توصیف می‌کند، حمله ناگهانی دشمنان به شهرشان و در نهایت داستان عاشقانه‌اش که در دفترچه ذکر شده، به بهار انگیزه می‌دهد تا به خواندن آن ادامه دهد. مریم عاشق یک کارآموز جوان بود که در تنها کلینیک شهر کار می‌کرد. حالا بهار فکر می‌کند که آن کارآموز ممکن است پدرش باشد.