خط داستانی
مدت زمان سفید کور فیلمی است که به ساختن تجربهای از ادراکات محدود میپردازد. بیننده با دامنه محدودی از تصاویر (یک روز برفی در هارو، راه رفتن به ایستگاه خط مترو) که به صورت تدریجی و یا درخششهای سریع نشان داده میشوند، آشنا میشود. در بیشتر فیلم، صفحه نمایش سفید باقی میماند. این فیلم درباره نور پروژکتور، صفحه سفید و تصویر سفیدی است که از آن بیرون میآید.
