ستاره اسکارگیر سوزان ساراندون و نقاش ارمنی، تیگران تسیتوغزیان، درباره زمان و هویت و همچنین نحوه درک ارزش‌های به ظاهر متضاد زیبایی و پیرشدن در جامعه مدرن ما که تحت سلطه رسانه‌های اجتماعی است، گفتگو می‌کنند؛ در حالی که او در طی یک جلسه نقاشی فراتر از زمان، پرتره‌اش را ترسیم می‌کند. کارگردان با این فیلم، نظریه سینمایی خود را درباره شاعرانگی هنر فیلم به حرکت درمی‌آورد، با بازآفرینی مجموعه‌ای از خاطرات حسی یک هنرمند در یک طرح روایی غیرخطی، چالش‌برانگیز و در عین حال جذاب.