خط داستانی
در این مستند، فیلمساز دانیل ریم به بررسی آثار شگفتانگیز اوزو در اواخر عمرش میپردازد، زمانی که استاد از سیاه و سفید به رنگی منتقل شد. در این ادای احترام احساسی به این فیلمساز بزرگ، ریم زندگی و آثار اوزو را از طریق گنجینههای آرشیوی مانند یادداشتهای روزانهاش و کتری قرمز از درام خانوادگی "گل برابری" (1958) بررسی میکند؛ با برادرزاده اوزو و تهیهکننده آخرین فیلم آرام و یادآور او، "یک بعدازظهر پاییزی" (1962) نشسته و بسیاری از صحنهها و تصاویر از فیلمهای زنده و انسانی که کارنامه او را به پایان رساند، در هم میآمیزد.
