خط داستانی
نه دا دا دا، هی بی-با-ره-باپ صدای زندگی است. تنها کافی است آن را احساس کنید و آنگاه حتی زندگیها نیز با مقاومت جا به جا میشوند. هیچ چیز مانند گذشته نیست. ایدههایی درباره نقشهای جنسیتی یا اینکه نوهها همیشه در کارهای خود تشویق میشوند، وجود دارد. با این حال یک چیز تغییر نکرده است: پدربزرگها روی کاناپهشان نشستهاند و با طنز ظریف و عزم دلنشین بر همه چالشهای خارجی فائق میآیند. گام به گام روشن میشود که در تاریخ آلمانی جاز شاخص آزادی است.
