خط داستانی
ما میدانیم که کار چه بر سر بدن میآورد، اما چه اثر نامرئیتری بر ناخودآگاه باقی میگذارد؟ شبهای دوازده رویاپرداز - گاهی در مقابل دوربین روایت میشود، گاهی با صدای راوی که همراه با نماهایی از ساختمانهای اداری یا کارگاههای شهری است - نشان میدهد که چگونه سیستم سرمایهداری به روان انسان مدرن نفوذ میکند. نماهای طولانی از سازههایی با سطوح صاف و لبههای تیز، آرامشی فریبنده القا میکنند. زامبیها، اجساد، مومیاییها، اشباح، جمجمههایی که مانند تخممرغ بریده و با قاشق خالی شدهاند... تصاویر پشت سر هم میآیند، هیچ دو تایی شبیه هم نیست، اما تدوین، سلسلهمرتبتی به سمت خونآشامی و گذر تدریجی از شب به روز، از رویاها به زندگی واقعی کاری سازماندهی میکند.
