خط داستانی
اورلین، دوست صمیمی کارگردان، مبتلا به سندرم آسپرگر تشخیص داده میشود. او در ثباتی شکننده و در رویارویی دائمی زندگی میکند. در «چه دیوانگی»، او یا با دوربین مواجه میشود یا با جمعیتی روبرو میگردد که در جشنواره سن فرمین خیابانهای پامپلونا را پر میکنند تا با گاوهای بیهدف در حال دویدن روبرو شوند.
